Futbol üzrə Avropa çempionatının 1/4 final mərhələsi çərçivəsində Bakı Olimpiya Stadionunda keçirilən Çexiya-Danimarka oyunu zamanı bir qrup azarkeş tərəfindən LGBT (Lezbiyan, Gey, Biseksual və Transseksual) bayrağı dalğalandırılıb. “Yeni Müsavat” xəbər verir ki, polislər dərhal müdaxilə edərək, LGBT bayrağını stadiondan yığışdırıb.
UEFA EUR0 2020-nin Azərbaycan və Rusiyada keçirilən oyunlarında sponsorların reklamlarında və azarkeşlərin LGBT bayrağından istifadə etməsini qadağan edib. Lakin danimarkalı azarkeşlər arasında cinsi azlıqların hüquqlarını müdafiə xarakterli diqqət çəkmək üçün bayraq qaldıranlar olub. Əslində Azərbaycanda da LGBT tərəfdarları var və zaman-zaman onların haqlarının qorunması məsələsini gündəmə gətiriblər. Ancaq əhalisinin əksəriyyətinin mühafizəkar və msəlman olduğu bir ölkədə cinsi azlıqların haqlarının xüsusi qabardılması həmişə qınaqla qarşılanıb.
Bir müddət əvvəl NİDA-çı gənc, keçmiş siyasi məhbus İlkin Rüstəmzadə müsahibəsində demişdi ki, beynəlxalq təşkilatlar LGBT-yə dəstək verirlər. Yazar Günel Mövlud isə bəyan etmişdi ki, LGBT və feminizm ölkədə yeni müxalif avanqarddır. Deputat Tahir Kərimli bildirmişdi ki, Azərbaycan Avropa Şurasına daxil olanda öhdəliklərdən biri cinsi azlıqlara qarşı dözümlülük nümayiş etdirilməsi idi: “Buna qəti etiraz etdim. Bildirdim ki, Azərbaycanın milli adət-ənənələri var, bu öhdəliyi qəbul edə bilmərik. Buna baxmayaraq, Azərbaycanın Cinayət Məcəlləsindən 113-cü maddəni çıxardılar. Eyni cinslilərin münasibətinə, evliliyinə razılıq verməyimiz mümkün deyil”.
Prezident İlham Əliyevin də bu məsələdə kəskin mövqeyi olmuşdu. Avropa Şurasını tənqid edərkən vurğulamışdı ki, sonra da deyirlər gəlin bizə inteqrasiya edin: “Mən bir dəfə demişəm, hələ Avropada o iqtisadi böhran baş alıb gedəndə dedim ki, biz haraya inteqrasiya etməliyik, böhrana? Haraya inteqrasiya etməliyik, ”Stop İslam!" deyənlərə? Haraya inteqrasiya etməliyik, qadınla kişi arasında fərq görməyənə? Mən artıq daha dərinə getmək istəmirəm. Biz qətiyyən oraya inteqrasiya etməyəcəyik".
Bu baxımdan Azərbaycan beynəlxalq siyahılarda LGBT hüquqlarının ən az qorunduğu ölkə olaraq sonuncu yeri tutur. Əlbəttə, buna görə ancaq sevinmək də olar, onlara xüsusi hüquqlar niyə tanınmalıdır, digər vətəndaşlar kimi konstitutsiyada göstərilən azadlıqlara malikdirlər. Bəs LGBT-ni aktuallaşdırmaq Qərbə niyə lazımdır? Bununla hansı hədəfləri nişan alıblar? Ümumiyyətlə, Qərbin hansısa fondları üçüncü respublikalarda bu təbliğatı gücləndirməyi qarşısına hədəf qoyublarmı?